- طبق روايت - آنان برخى از مجازاتهاى محارب را از قبيل قطع دست و پا به چشم ديدند . اكنون كه به بحث از محارب و راهزن پرداخته ايم مناسب است در حد امكان به پاره اى از احكام محارب پيرامون سيرهء رسول خدا ( ص ) نظرى بيفكنيم و تفاصيل آن را به كتب فقه و مباحثى كه در اين زمينه در دو كتاب الجريمه فى الفقه الاسلامى و العقوبه فى الفقه الاسلامى داريم واگذاريم . محاربان يا راهزنان كسانى هستند كه همه با هم به سرقت و راهزنى يا قتل مردم بيگناه مىپردازند و داراى توان و قدرتى مىباشند كه به وسيلهء آن در مقابل حكومت اسلامى بايستند و بى آن كه هيچ دليل قابل قبولى براى اين كار خود داشته باشند به فساد انگيزى و شرآفرينى بپردازند . نگارنده در اين مورد همان عقيدهء مالكيّه را مىپذيرد كه جرايم راهزنان تنها شامل قتل و سرقت نمىشود ، بلكه شامل همهء گناهها از قبيل زنا ، شرب خمر و استفاده از موادّ تخدير كننده - خواه جامد باشد و خواه مايع و خواه از طريق نوشيدن يا از طريق دود كردن - نيز مىشود و تفاوتى نمى كند نيرويى كه آنان براى مخالفت با حكومت تشكيل داده‌اند در خارج از شهر باشد يا در شهرى پايگاهى براى خود گرفته باشند . در همهء اين حالات و موارد تا زمانى كه آنان از قدرتى برخوردارند كه مى توانند دور از صحنه اى كه در آن مىتوان به ستمديدگان مورد ستم و تعرّض آنها كمك كرد به جنايات خود ادامه دهند ، مشمول حكم محارب خواهند بود ، هرچند فقها در اين باره نظرات مختلفى دارند . همچنين بر طبق رأى مالك نيز كسانى كه از طريق حملات غافلگيرانه و ناجوانمردانه [ ترور ] به ارتكاب جنايات خود مىپردازند مشمول حكم محارب مىباشند و قرآن كريم نيز همهء اين موارد را مىپذيرد . مجازاتهايى كه براى محارب تعيين شده عبارت است از : كشته شدن ، به صليب كشيده شدن ، قطع دست و پا به صورت عكس يكديگر و تبعيد به نقطه اى دور كه در آنجا نتوانند به جنايات خود ادامه دهند . ابو حنيفه زندانى كردن را نيز از